تبلیغات
تندیس تنهایی - جدایی
 
تندیس تنهایی
هیچکس تنهاییم را حس نکرد...
جمعه 1 بهمن 1389 :: نویسنده : رزا    

این نفرین کدامین انسان بود که ما را به درد عاشقی مبتلا کرد و دعای کدامین نگاه بود که ما را از هم جدا کرد ؟!!درست است که می گویند دوستی یک اتفاق است و جدایی یک قانون  ولی جدایی که با شروع یک نگاه دیگر باشد درک و فهم و تاب آوردن در مقابل آن دشوار است و خوشا به حال آن کسی که توان تاب آوردن در مقابل این درد سخت را داشته باشد وگرنه روزی چه دیر و چه زود واپسین روزهای زندگی از بین می رود و جانشین او می آید یعنی نگاهی که همه چیز را به خاطر او از دست خواهی داد حتی عشق خود را!!!

وای بر آنان که عشق خود را باور کردند و برای آن جان فدا میکنند.کاش همه ی عشق ها راست بود ، نه دروغی و زود گذر...

کاش همه ی عشاق یک دل در سینه داشتند و آن یک دل را فدای عشق خود می کردند.

ای کاش ...ای کاش همه ی عشاق می دانستند که کلمه ی عشق مقدس است تا شاید حداقل حرمت آن را نگه می داشتند ولی افسوس و صد افسوس...





نوع مطلب :
برچسب ها :




درباره من

*تندیس تنهایی* پناهی برای نوشته های گاه گاه من ، از هر چیز و هر کجا،هر زمان و هر مکان،گاه دل نوشته های ادبی و گاه درد دل های روزانه ،دفتریست که از آبان 89 باز شده و تا هستم و سدی نیست گشوده خواهد بود.

مدیر وبلاگ : رزا
نویسنده
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :